چمن مصنوعی ورزشی

اگر شما نیز جز آن دسته از افرادی هستید که هر روز با چمن مصنوعی سروکار داشته یا برای خرید چمن مصنوعی با سوالات زیادی رو به رو هستید حتما این مطلب را تا انتها بخوانید.

چمن مصنوعی یک محصول غیر طبیعی ساخته دست بشر است. چمن مصنوعی را برای مناطقی بیشتر به کار می برند که امکان رشد و یا نگهداری مناسب از چمن طبیعی وجود ندارد. در مناطق شمالی کشورمان به دلیل بارندگی های پیاپی استفاده از چمن مصنوعی باعث می شود تا مشکلاتی مانند رشد یا نگهداری از این چمن کاهش یابد. در بسیاری دیگر از شهرهای کشورمان نیز از چمن های مصنوعی برای مواردی مانند سالن ورزشی سیار، سالن ورزشی برای پارک ها پوشش مناظر داخلی یا خارجی خانه یا محیط کار و... استفاده می کنند.

از اواسط قرن گذشته، چمن مصنوعی از سطحی برای بازی جوانان در داخل شهر به سطح بازی در برخی از معروف ترین مکان های ورزشی در جهان گسترش یافت. نسل اول چمن مصنوعی که برای اولین بار در سال ۱۹۶۴ به صورت آزمایشی در زمین چمن مدرسه ای در رد آیلند مورد بهره برداری قرار گرفت، عمدتا از جنس نایلون بود و طول الیاف خواب به حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیمتر می رسید. به دلیل عدم استفاده از پرکننده و یا لایه ضربه گیر در این نسل از چمن مصنوعی، خطراتی از جمله سایش پوست و پیچ خوردگی مچ پا وجود داشت.

در اوایل دهه هفتاد میلادی، دومین نسل چمن مصنوعی عرضه شد. طول الیاف این چمن بلندتر از چمن مصنوعی نسل اول بود و در طراحی آن از یک لایه ضربه گیر در زیر چمن استفاده شد. همچنین از مقداری ماسه به عنوان پرکننده استفاده شد تا الیاف به صورت عمود و ایستاده قرار بگیرد. سطح این چمن در مقایسه با چمن طبیعی صاف تر بود که این موجب کنترل بهتر توپ میشد که این ویژگی برای زمین های هاکی مفید بود ولی استفاده از این چمن برای بازی های رسمی فوتبال چندان مورد قبول واقع نشد، چراکه نتوانست الزامات عملکردی مورد نیاز آن را برآورده کند. بنابراین چمن های پر شده با ماسه بیشتر برای تمرین، مدارس، بازی های غیر رسمی فوتبال و برای مواردی که دسترسی به چمن طبیعی میسر نبود استفاده میشد. تولید نسل سوم چمن مصنوعی در سال ۱۹۸۸ شروع شد. در نسل جدید چمن مصنوعی از پرکننده های گرانول لاستیکی و ماسه به جای پرکننده ماسه استفاده شد. وجود پرکننده لاستیکی، سختی و سایندگی سطح چمن را که در نسل دوم چمن مصنوعی مشکل آفرین بود، کاهش داد. طول الیاف در این نسل چمن مصنوعی بلند تر بوده و به ۷۰ میلی متر میرسد و معمولا از الیاف پلی اتیلن که نرم تر از الیاف نایلون و پلی پروپیلن است، تولید میشود. ترکیب الیاف و پرکننده ها، راحتی بازی بر روی این چمن را تضمین میکرد و سر خوردن و تکل زدن روی این چمن مصنوعی مانند دو نسل اول آن مشکل ساز نبود. یکی از مهم ترین پیشرفت های حاصله در مقبولیت جهانی چمن مصنوعی نسل سوم این بود که فیفا اجازه داد تا بازی های رسمی فوتبال بر روی زمین چمن مصنوعی انجام شود.

چمن مصنوعی ورزشی شامل انواع چمن های مصنوعی تولید شده در ایران است. چمنهای مصنوعی شرکت مانا چمن، شرکت آسیا چمن و شرکت دنیای چمن دارای انواع و مدلهای گوناگونی هستند. ضخامت و نوع بافت پوشش‌های مذكور، كاربرد چنین چمن‌هایی را در اماکن ورزشی و كاربردهای حرفه ای موجب گشته است.